Allochtoon #12
De vrouw draagt een gebloemde jurk, een donkerpaarse hoofddoek, een mooie speld die de hoofddoek bij elkaar houdt, is make-uploos, mooi, lief, is moeder van vijf kinderen, heeft zorgen, heeft pijn op haar borst, komt niet meer uit haar eigen angstige gedachten, huilt, maar niet uitbundig, heel ingetogen, alsof ze denkt niet verdrietig te mogen zijn.
Ik hou even haar hand vast. Ze knijpt terug in de mijne, en antwoordt met het Arabische Insha'Allah op mijn bemoedigende woorden.
Een klein moment dat ineens grote dingen met het brein doet. Een klein moment dat me raakt. Eigenlijk zou ik er daar iedere dag een van op moeten schrijven.
acht reacties
Dat klopt helemaal. Zo’n momenten zijn belangrijk. Zowel voor jou, als voor haar.
smileyAls je elke dag zo minstens één moment hebt, ben je volgens mij heel goed bezig.
Misschien is het Flow “one line a day” boekje iets voor jou? Ik schrijf elke dag een mooie quote op of iets waardoor ik die dag erg blij en gelukkig werd. Is echt leuk om terug te lezen :)
RianneMooi, klein, ontroerend.
MaaikeEen hand vasthouden is vaak genoeg.
JacobdusOntroerend.
Mooi! Wat een gaaf gevoel moet dat zijn! :)
IreneHey Roos, best dat jij nog oog en gevoel hebt voor het ontdekken en het aanvoelen van een integer moment, de meeste mensen lopen daar gewoon aan voorbij!
christagroetjes
Christa ( Fibromindy)
Onder onze kleren zijn we allemaal gewoon mensen.
_kouwWat een prachtmoment. En zo mooi verwoord.
Kat en Hond