« Vier vrouwen < Home > Fietsen in Argentinië… »

Tocar la bocina

Een lange slopende, maar gelukkig vrij rustige vlucht later stappen we eindelijk op Argentijns grondgebied. Vriendin I. en ik kijken elkaar aan. Ze vraagt of we nu de grond moeten kussen. We besluiten het niet te doen, en eerst te kijken of we een visum kunnen krijgen. Je weet maar nooit. Straks heb je de grond gekust en mag je het land niet in.

Gelukkig komt dat goed. We lopen nu echt Argentinië binnen. Vriendin J., waar we de eerste weken bij zullen verblijven, had mij eerder in haar mooie gebroken Nederland gemaild dat we opgewacht zouden worden door een taxichauffeur met een ´board´ waarop zou staan: ´Roos Dubbeld´.

Het bord blijkt een geruit A4´tje te zijn, dat wordt vastgehouden door een vriendelijk uitziende man. ´Roos Dubbeld?´, vraagt hij, en zodra ik ´ja´ knik pakt hij mijn zware koffer over. Vriendin I. mag haar tas zelf sjouwen. Hij ratelt wat in het Spaans en ik realiseer me meteen dat de audiolessen wel voldoende zijn om mezelf verstaanbaar te maken in dit land, maar nog lang niet genoeg basis zijn om de taal te verstaan.

Nadat ik hem vertel dat ik maar ´un poco´ Spaans spreek wordt het ratelen minder. In de taxi kletsen we wat over de maan (die hier veel dichterbij de aarde lijkt te staan, en veel meer licht geeft), over onze lange reis, en over de verbazingwekkende grootte van de stad.

Stilstaand bij de ingang van een tolweg horen we getoeter. Veel getoeter. Alle auto´s toeteren en vriendin I. en ik keken om ons heen waar dat vandaan kwam. De taxichauffeur mompelde iets over ´gentes loco´, en ik knikte, want loco waren deze mensen zeker: ze sloegen allemaal zonder reden op hun claxon.

Twee seconden later zie ik een bord. Er staat een toeter op met een rode streep er doorheen. ´Niet toeteren´, begrijp ik. Ik lees de worden die eronder staan op. ´No tocar la bocina´. De taxichauffeur hoort wat ik zeg en roept uit: SI! No tocar la bocina, y tocan la bocina!´ Oftewel: niet toeteren, en toch toeteren ze!

We lachen wat, en laten de toeterende auto´s achter ons. Ik besluit op dat moment dat het wel goed komt met de taal. Als je met de eerste Argentijn die je tegenkomt al over toeteren kunt praten kan de rest van de taal geen uitdaging zijn.

negen reacties